| Nazwa badania | Badanie mutacji genów IDH1/IDH2 |
| Koszt badania | 400,00 zł |
| Kod badania | 3778 |
| Dziedzina | Onkologia |
| Czas trwania badania | 10 dni roboczych |
| Materiał biologiczny | bloczek parafinowy |
Opis badania
Badanie mutacji genów IDH1/IDH2
IDH1 i IDH2 to geny kodujące dwie izoformy dehydrogenazy izocytrynianowej, enzymu biorącego udział w cyklu Krebsa. IDH1 koduje izoformę 1 dehydrogenazy izocytrynianowej, obecną w cytoplazmie komórkowej oraz w peroksysomach, natomiast IDH2 koduje izoformę mitochondrialną tego enzymu. Zarówno IDH1, jak i IDH2, katalizują reakcję przekształcania izocytrynianu do α‑ketoglutaranu (α-KG). Dehydrogenazy izocytrynianowe są grupą enzymów odpowiedzialną za regulację metabolizmu oraz pełnią funkcję regulatorów epigenetycznych.
W wyniku mutacji w genach IDH1/IDH2 dochodzi do produkcji nieprawidłowej formy enzymu. Nieprawidłowy enzym powoduje deregulację cyklu Krebsa i redukcję α‑ketoglutaranu do 2-hydroksyglutaranu (2-HG) – metabolitu o wysokim potencjale onkogennym (onkometabolitu). Akumulacja 2-HG prowadzi do zwiększonej metylacji DNA oraz histonów, prowadząc do zaburzeń epigenetycznych i promocji onkogenezy.
Wskazania do badania mutacji genów IDH1/IDH2
Ocena obecności mutacji w genach IDH1/IDH2 jest wymagana do postawienia prawidłowego rozpoznania w przypadku glejaków rozlanych (diffuse glioma) zgodnie z aktualną klasyfikacją WHO:
- skąpodrzewiak (WHO: oligodendroglioma, IDH-mutant; ICD-O 9450/3, 9451/3),
- gwiaździak (WHO: astrocytoma, IDH-mutant; ICD-O 9400/3, 9401/3, 9445/3),
Wykluczenie mutacji IDH1 i IDH2 jest niezbędne w rozpoznaniu glejaka wielopostaciowego (WHO: glioblastoma, IDH-wildtype; ICD-O 9440/3).
Ocena obecności mutacji w genie IDH1 jest czynnikiem predykcyjnym odpowiedzi na leczenie preparatem ivosidenib w monoterapii w miejscowo zaawansowanym lub rozsianym raku dróg żółciowych u pacjentów po uprzednim leczeniu systemowym.
Badanie wykonywane jest metodą sekwencjonowania Sangera.
Sekwencjonowanie jest zalecaną metodą molekularną wg WHO w diagnostyce glejaków rozlanych wieku dorosłego. W przeciwieństwie do innych metod (PCR, MLPA, IHC) sekwencjonowanie daje możliwość wykrycia każdego możliwego wariantu mutacji.